Reincarnated As The Villainess's Son

Normal bir hayat sürmek sıkıcıdır, ama ben sahip olduklarımla mutluydum. Hayatımın çoğunu pişmanlık ve mutsuzluk içinde geçirsem de, çok sevdiğim biri olduğu için yaşıyordum. Ve o kişi benim hayatımı aldı... Ama kader benim için farklı planlar yapmıştı... Sanki ölüm bana yetmemiş gibi. Sanki tanrılar benimle alay ediyor gibi. Bir zamanlar oynadığım bir hardcore (aşırı zor) romantizm oyununda yeniden doğdum. Üstelik en çok oynadığım öncül oyun yirmi beş yıl önce sona ermişti. Ölümün herkesin metresi olduğu bir oyun. İnsanların ya çok sevdiği ya da çok nefret ettiği bir oyun. Şimdi, kötü kadının oğlunun bedenine reenkarne oldum. En çok nefret ettiğim kişi oldum... “Hahaha...” Kendi sefaletime güldüm. Sanki bu da yetmezmiş gibi, başka birinin arzularının kölesi oldum. Şimdi, dünya onu Kötü Kadın olarak görse bile “anne annedir” denilebilir. Peki ya anneniz kötülüğün vücut bulmuş haliyse? Anneniz, aşmanız gereken bir engelse? Ya anneniz, ölmenizin sebebiyse? Ondan bekleyebileceğiniz son şey, nezaket ve sevgidir. “Hahaha...” Yine, farkına vardığımda dudaklarımdan boş bir kahkaha kaçtı. Ben... Kötü Kadın’ın Oğlu Olarak Yeniden Doğdum… (Reincarnated As The Villainess's Son... )